Omdat ik geloof in de kracht van kwetsbaarheid, de kracht van het delen van verhalen.
Met reset.fit wil ik die persoon zijn voor de mensen zoals ik die persoon nodig had toen ik worstelde met mijn zelfbeeld.
Het worstelen met mijn zelfbeeld begon ergens in mijn puberteit. Een exacte leeftijd hierop plakken is moeilijk aangezien een zelfbeeld zich vormt doorheen de jaren.
Waar ik vooral mee worstelde in de puberteit was de afwezigheid van een liefje. Nog nooit had ik een liefje gehad. Nog nooit was er – voor zover ik wist – iemand verliefd geweest op mij. En daar begon ik me wat zorgen om te maken. Niet abnormaal op die leeftijd.
“Was er dan misschien iets verkeerd met mij? Was ik niet mooi genoeg? Was ik niet vrouwelijk genoeg? Was ik niet grappig of leuk genoeg? Te speels? Te kinds?”
Niet alleen dat, maar ook op de middelbare school werd ik vaak geviseerd omdat ik een enorm energiek kind was die het heel moeilijk had om langdurig aan een schoolbank te zitten en stil te zijn. Ik was erg uitbundig en dat was vaak lastig voor de leerkrachten. Heel vaak werd ik gestraft, moest ik naar “meneer den directeur” of moest ik na de les op gesprek bij de leerkracht. Dagelijks werd ik op de vingers getikt. Er moest dus wel echt iets zijn met mij. Anders dan de anderen, dat was duidelijk.
In de scouts was dat ook vaak het geval. Heel vaak werd ik als een lastig kind beschouwt. Té veel energie, te luid, te opvallend.
Ik ben altijd de Lore gebleven die ik was, maar diep vanbinnen had ik een enorme angst om niet goed genoeg, niet leuk genoeg, niet mooi genoeg te zijn. Angst om nooit graag gezien te worden. Die angst, daar was ik me niet echt bewust van. Die bleef ergens in mijn onderbewustzijn aanwezig, maar af en toe kwam dat onderbewuste stemmetje spreken voor mij. Vanaf het zesde middelbaar volgden enkele moeilijke, maar zeer leerrijke jaren.
Er speelde zich zoveel af in mijn hoofd waarover ik niemand vertelde.
Tweemaal belandde ik in het spoed na een avondje uit en teveel pintjes. Dit ging gepaard met enorm veel schaamte. Daarop volgde een C-attest in het zesde middelbaar. Ik kende mijn grenzen niet zoals ik al zo vaak had gehoord in mijn leven en had geen discipline (hoor je het stemmetje?).
Waar ik wel discipline voor had, dat was voor sporten. Dat deed ik altijd al heel graag en daar was ik ook heel goed in. Ik deed mijn zesde middelbaar opnieuw in Gent. Mijn focus dat jaar lag vooral op een gezonde levensstijl. Ik wilde strakker worden zodat ik beter in mijn vel zou zitten. Ik wilde mezelf mooi vinden. Ik begon meer en meer te sporten en gezond te eten, dat gaf me altijd een goed gevoel.
Rond mijn achttiende had ik mijn eerste relatie. Superblij en superverliefd. Maar mijn daaropvolgende relaties, hoe leuk ze ook waren, gingen in mijn hoofd vooral gepaard met veel stress en onzekerheid. De kans om hier bedrogen uit te komen was groot (in mijn hoofd). “Wat als hij verliefd wordt op iemand anders, wat als hij me plots niet mooi meer vindt?” Soms was ik enorm jaloers, wat heel verstikkend kon zijn, niet alleen voor mij, maar ook voor hen.
Ik voelde gewoon dat er iets niet klopte en dacht dat als ik mezelf echt mooi zou vinden, dat alles dan vanzelf in zijn plooi zou vallen. Ik koos voor de opleiding voeding- en dieetkunde. Omringd door allemaal ‘magere meisjes’ begon ik mezelf steeds meer restricties op te leggen. Het kon toch niet zijn dat ik zoveel sportte en zo “gezond” at en dat ik niet strakker werd. Hoe meer ik probeerde om extreem gezond te eten, hoe meer ik snakte naar het andere. Het in mijn ogen ‘slechte, ongezonde’. Dit leidde tot eetbuien die gevolgd werden met schuldgevoelens en gevoelens van mislukking. Geen wilskracht, geen discipline. “Het is nu toch verpest, ik kan nu even goed drie koeken opeten in plaats van één. Morgen begin ik opnieuw.” Voel je de vicieuze cirkel aankomen? In het begin was het allemaal onschuldig, maar op den duur compenseerde ik door extreem te sporten (vb. 30 km gaan lopen) of soms door zelfopgewekt te braken.
Het was een lastige periode in mijn leven waarover ik niemand vertelde.
Ik wilde gewoon zorgeloos kunnen genieten. Het was een obsessie geworden om mezelf te willen helpen. Ik wilde mezelf mooi vinden. Ik wilde rust vinden in mijn lichaam. Ik las enorm veel boeken over zelfzorg, over een gezonde levensstijl, gezonde voeding, gezond bewegen. De boeken die ik las gaven mij zoveel meer inzichten dan mijn opleiding voeding- en dieetkunde waar we vooral leerden over calorieën berekenen en voedingsschemaatjes opmaken of eerder voedingsschemaatjes aanpassen aan het aantal calorieën die je zogezegd mag opnemen.
Ik begon alle inzichten die ik vergaarde toe te passen op mezelf en ik leerde mezelf beter kennen. Vanuit liefde en mildheid voor mezelf begon ik stap voor stap een balans te vinden in een gezonde levensstijl. Een gezonde levensstijl niet alleen op vlak van gezonde voeding en gezond bewegen, want dat geeft me superveel energie, maar ik leerde vooral ook veel bij over het belang van een gezonde geest, het belang van jezelf rust en ontspanning te gunnen en echt diepgaand te luisteren naar wat mijn lichaam nodig heeft.
Misschien zelf nog belangrijker, ik leerde om mezelf kwetsbaar op te stellen tegenover mezelf en anderen – hoe moeilijk en confronterend dat soms ook kan zijn. Ik leerde om eerlijk te zijn over mijn gevoelens en emoties eerst tegenover mezelf, daarna tegenover anderen. Ik leerde dat ik me niet hoef te schamen voor wie ik ben en niet bang moet zijn om niet goed genoeg te zijn.
Het werd mijn missie om andere mensen te inspireren en deze inzichten mee te geven.
Ik wil met reset.fit dus echt de persoon zijn die ik toen nodig had. De persoon waartegen je alles kan zeggen, de persoon die luistert naar jouw verhaal zonder te oordelen. De persoon die je doet inzien dat jij een mens bent zoals een ander en dus ook liefde bent en liefde verdient. Ik wil je leren om een balans te vinden in deze drukke maatschappij die ons overspoelt met tegenstrijdigheden. Ik wil je leren om te luisteren naar je lichaam en te voelen waar je echt nood aan hebt. Ik wil je leren om je niet te vergelijken met anderen, maar in te zien dat ieder zijn eigen pad bewandelt.
Ik geef inzichten en vooral, ik geloof in de kracht die aanwezig is in ieder van jullie. Samen sporten we, want bewegen is gezond en geeft een echte kick. Samen zoeken we naar balans. Want balans creëert rust en rust creëert energie.
& THAT’S WHERE THE MAGIC HAPPENS.
Ik geloof dat niets zomaar gebeurt. Ik geloof dat niets zomaar op ons pad komt. Misschien moeten we eerst iets leren uit onze gezinssituaties, omgevingen, relaties, gebeurtenissen (leuk of pijnlijk). Misschien moeten we iets leren van elkaar. Misschien moeten we leren via de personen die ons ooit kwetsten hoe we onszelf moeten graag zien. Misschien moeten we leren om voor onszelf te kiezen. Misschien moeten we leren omgaan met verlies en verdriet. Misschien moeten we tot een bepaald besef komen. Apprecieer jouw pad en de littekens die het met zich meebrengt.
Maak bewuste keuzes, durf dromen en durf geloven in jezelf!
What’s yours will find you.
Always x
